X
تبلیغات
آموزش نظامی سایت محبان مهدی - تفنگ دوربین دار و گلوله زنی
تا سـالهای پایانی جنگ جهانی دوم ، استفـاده از تفنگ دوربین دار در بین شکارچیان ایرانی معمول و متداول نبود. تا آن زمـان بجز در موارد بسیار نادر ، تفنگ دوربین دار در دست شکارچیان ایرانی دیده نمی شد.


از سالهای بعد از جنگ جهانی دوم ، به تدریج استفاده از تفنگ های مجهز به دوربین مورد توجه شکارچیان قرار گرفت. در ابتدای امر دوربین های اروپایی به ویژه دوربین های آلمانی به بازار ایران عرضه شد. گر چه کیفیت لنز دوربین های آلمانی خوب بود ، لیکن چون پایه آنها بلند ساخته می شد ، تیرانداز به هنگام استفاده از دوربین ، ناچار بود سر خود را از شانه قنداق بردارد و « سرک » بکشد تا بتواند چشمش را در امتداد لنز چشمی قرار دهد.
بلندی پایه دوربین موجب بروز دو اشکال زیر می شد :
- گونه تیراندازی به روی شانه قنداق تفنگ قرار نمی گرفت و تیرانداز به ناچار مجبور بود چشم خود را در پشت دوربین آنقدر جابجا کند تا در خط لنزهای آن قرار بگیرد. این امر پیدا کردن هدف را مشکل می ساخت.
- با قرار نگرفتن گونه تیراندازی به روی شانه تفنگ ، یکپارچگی اعضای بدن تیرانداز با تفنگ میسر نبود و این امر به دقت تیراندازی لطمه می زد.
شاید دلیل عمده بلندی پایه دوربین های اولیه این بود که شکارچیان اروپایی هنوز دوربین را به عنوان دستگاه اصلی نشانه روی تـفنگ نپذیرفته بودند و سازندگـان نیز به ناچـار پـایه دوربین را یا طوری می ساختند کـه به طـور مـوقـت به روی تفنگ نصب می شد ( با فشار دادن یک شستی ، دوربین و پابه اش از تفنگ جدا می شد ) یا آن را به حدی بلند می ساختند که تیرانداز می توانست در حالی که دوربین به تفنگ نصب بود ، از روزنه ای که در پایه آن وجود داشت شکاف درجه و نوک مگسک را ببیند و با بکار گیری آنها ، تیراندازی کند.
علل عدم پذیرش دوربین به عنوان ابزار اصلی نشانه روی توسط شکارچیان اروپایی را می توان نکات زیر دانست :
- شکارگاه های اروپا اغلب جنگلزار بود و شکارچیان برای تیراندازی به شکار در این مناطق که بیشتر از مسافت نزدیک صورت می گرفت نیاز چندانی به استفاده از دوربین نداشتند.
- شکارچیان به استفاده از دوربین عادت نداشتند و در استفاده سریع از آن دچار اشکال می شدند.
- دوربین های ساخت آن زمان تاب تحمل ضربه را نداشتند و به آسانی از تنظیم خارج می شدند.
- دوربین های اروپایی نسبتا گرانقیمت بوده و در برابر پدیده های طبیعی مانند تغییرات شدید درجه حرارت ، رطوبت هوا ، و یخبندان و غیره مقاوم نبودند.
سازندگان آمریکایی در رفع نقایض دوربین تفنگ پیشگام بودند و موفق به ساخت دوربین هایی شدند که دارای ویژگی های زیر بودند :
- در مقابل شداید طبیعی کاملا مقاوم بودند.
- قیمتشان در حدی معقول پایین تر از تولیدات اروپایی و برای شکارچیان طبقه سوم قابل تحمل بود.
- بست و طوقه و پایه آنها کوتاهتر و با ثبات تر بود و دوربین در اثر یک ضربه تصادفی نسبتا محکم نیز از تنظیم خارج نمی شد.
در اثر این پیشرفت فن آوری ، در مناطق مرکزی و غرب ایالات متحده که دارای شکارگاه های وسیع و باز است شکارچیان به طور جدی به استفاده از دوربین تفنگی روی آورده و آن را به عنوان ابزار اصلی و موثر نشانه روی ، پذیرفتند.
تب این پذیرش از آنجا به سایر نقاط جهان و از جمله کشور ما سرایت کرد. امروز دوربین تفنگ به صورت جزئی جدا نشدنی از تفنگ گلوله زنی شکاری در آمده است.
عملکرد سیستم دید دوربین تفنگی ، بدون بحث درباره جزئیات ، به طور اختصار بدین شرح است :
- عدسی « جسمی » یا لنز جلويي تصویر هدف را می گیرد و این تصویر را به شکل وارونه به کانون دوربین منعکس می کند.
- عدسی « راست ساز » این تصویر وارونه را به شکل صحیح درآورده و از لحاظ انحراف به راست و یا چپ نیز موقعیت تصویر را اصلاح می کند.
- عدسی « چشمی » یا لنز عقبی این تصویر را بسته به میزان قوه دوربین ، بزرگ تر می کند و چشم انسان که در حقیقت جزیی از این سیستم بصری است ، تصویر بزرگ شده هدف را می بیند.
گرچه این تعریفی بسیار ساده از طرز عمل یک دوربین تفنگی است ، لیکن به نظر می رسد برای درک کلی و آشنایی با مکانیسم کار آن ، کافی باشد.
البته بدیهی ترین دلیل استفاده از دوربین تفنگی این است که میدان تیرانداز و تصویر هدف را چند برابر بزرگتر و واضح تر می کند. بیشتر شکارچیان تصور میکنند این تنها خاصیت دوربین تفنگ است حال آنکه چنین نیست.
دوربین تفنگ امتیازات دیگری هم دارد :
- هنگامی که تیراندازی در استفاده از دوربین تفنگ ورزیدگی کامل به دست آورد ، دوربین سریع ترین دستگاه نشانه روی می شود و این درست برخلاف آن چیزی است که در بدو شروع استفاده از دوربین ، احساس می شود.
- در نشانه روی با دوربین تفنگی ، تیرانداز سطحی یکپارچه را که در واقع فاقد بعد سوم است به روی هدف می برد و در نتیجه امکان خطای تیر ، به حداقل کاهش می یابد.
افزون بر این تیرانداز به هیچ وجه متوجه چند صد متر فاصله بین خود و هدف نیست و به همین دلیل تیراندازی با دوربین از سایر انواع ابزار نشانه روی سهل تر و سریع تر است. لیکن این امکانات بدین معنا نیست که تیراندازی سالها از شکاف درجه و نوک مگسک استفاده کرده ، در بدو شروع به استفاده از دوربین تفنگی ، از آن زمان انتظار معجزه آفرینی داشته باشد. بر عکس ، این تیرانداز ممکن است تا زمانی که به آن عادت نکرده به آن بدو بیراه هم بگوید. لیکن هنگامی که در استفاده از آن ورزیده شد ، دیگر هیچگاه به فکر استفاده از سایر ابزار نمی افتد.
- دوربین تفنگ ، با مکانیسم تنظیمی که در عدسی چشمی آن تعبیه شده ، امکان تیراندازی دقیق را برای کهن سالان و یا کسانی که چشمشان « دوربین » یا « نزدیک بین » است ، میسر می سازد.
- حتی کسانی که دید چشمشان کاملا طبیعی است ( 10/10 ) در شرایط دید محدود ( سپیده دم ، تنگ غروب ، هوای مه آلود و غیره ) با دوربین تفنگی ، هدف را به مراتب بهتر و واضح تر بیابند ، ببینند و بزنند.
- با روشن تر دیدن هدف و منطقه اطراف آن ، خطر تیراندازی به یک شکارچی دیگر یا حیوان اهلی به جای شکار ، بدون تردید کاهش می یابد.
تنها نقطه ضعفی را که می توان برای دوربین تفنگی برشمرد ، آسیب پذیری نسبی آن به هنگام بوران و یا ریزش باران سنگین است. چون چنین روزها یا ساعاتی به هر حال روز و ساعت شکار نیست ، بنابراین این نقطه ضعف نسبی نیز در برابر امتیازات آن به راحتی قابل اغماض است. اما آنچه در مورد امتیازات دوربین تفنگ گفته شد تنها هنگامی مصداق می یابد که تیرانداز در استفاده از آن مهارت کامل در نشانه روی با دوربین تفنگی ، تیرانداز باید زمان زیادی را صرف « تمرین خشک » و تیراندازی به هدف و حیوانات زیانبار بکند تا زمانی فرا رسد که نشانه روی با دوربین برای وی به صورت عادت ثانویه درآید.
 
 
 
ویژگی های دوربین خوب
1– استحکام :
صرف نظر از میزان مراقبتی که از دوربین تفنگ می شود ، دوربین خواه نا خواه در معرض شداید و ضربات زیادی قرار می گیرد. عقب نشینی سنگین یا برخورد تصادفی تفنگ به صخره ، درخت ، تنه اتومبیل ، یا تکان های اتومبیل به هنگام رانندگی در جاده های نا هموار همه یا هر کدام به تنهایی ممکن است موجب جابجا شدن و از تنظیم خارج شدن دوربین بشوند. افزون بر این دوربین در یک فاصله زمانی کوتاه ممکن است از محیط گرم و نرم درون کمپ شکارگاه به یخبندان فضای خارج برده شود. یک دوربین خوب باید تاب تحمل همه این شداید سخت و در عین حال عادی و متعارف را داشته باشد و به سادگی از تنظیم خارج نشود. نکته حایز اهمیت این است که استحکام و نصب اصولی بست و پایه دوربین کمتر از اهمیت استحکام خود دوربین نیست.
 
2 – مقاومت در برابر رطوبت هوا :
مه گرفتگی و تار شدن عدسی های دوربین بر اثر نفوذ رطوبت هوا به داخل آن یکی از نقاط ضعف اساسی دوربین های قدیمی بود لیکن دوربین های امروزی در محفظه های ضد رطوبت و ضد غبار به درون آنها وجود ندارد. به طور کلی دوربین هایی که قیمتشان بیش از حد متوسط است قابل اطمینان ترند.
 
3- عدسی های روکش دار :
تقریبا عدسی های همه دوربین های امروزی با ماده ای ارغوانی رنگ به نام فلوراید منیزیوم روکش شده است. خاصیت این ماده این است که انعکاس نور را کم کرده و انتقال آن را بهبود می بخشد. برخی از سازندگان ، روکش زرد رنگ را بهتر می دانند و معتقدند که روکش زرد رنگ عدسی ها انتقال نور را تا حد 86 درصد بالا می برد. این در حالی است که عدسی های فاقد روکش تنها 45 درصد از نور را منتقل می سازند.
 
4- فاصله چشم :
فاصله چشم تیرانداز از عدسی چشمی ( عقبی ) حائز اهمیت است. ( شکل زیر )
 
                                     
 
در دوربین های مختص تفنگهای خفیف که فاقد عقب نشینی اند ، این فاصله ممکن است به 5/2 سانتیمتر کاهش یابد لیکن در دوربین تفنگ های گلوله زنی این فاصله 5/7 تا 10سانتیمتر و در دوربین های ویژه نصب به روی تپانچه 15 تا 48 سانتیمتر است. چنانچه نصب دوربین درست انجام گرفته باشد و ارتفاع شانه و طول کشش قنداق تفنگ نیز متناسب با ویژگی های تیرانداز باشد تیرانداز نباید با یک فاصله چشمی 5/7 سانتیمتری با مشکلی روبرو باشد. تیر انداز باید در وضعیت نشانه روی ، قادر به دیدن لااقل 90 درصد میدان دید دوربین باشد. اگر دیدن 90 درصد میدان دید میسر نباشد باید دوربین را بسته به وضعیت ، کمی به جلو یا عقب ببرد. تیرانداز به هیچ وجه نباید وضعیت خود را با دوربین تطبیق دهد. بلکه بایستی وضع نصب دوربین یا خم شانه قنداق را اصلاح کند تا دوربین با وضعیت معمولی وی در تیراندازی ، هم آهنگ گردد.
 
5– میدان تیر :
عبارت است از عرض منطقه قابل رویت از داخل دوربین که معمولا بر حسب پا در صد یارد محاسبه و عنوان می شود. هر قدر هم قدرت دوربین بیشتر باشد ، عرض میدان دیدش کوچکتر یا باریکتر می شود. در دوربین های متغیر ، میدان دید در جهت تغییر قدرت ، تغییر می یابد. در دوربین تفنگ های شکاری هر قدر میدان دید وسیع تر باشد ، مطلوب تر است و یافتن شکار با آن آسانتر می شود. به طور کلی دوربین چهار قوه ثابت ، دوربین کاملا مناسبی است برای شکار. اغلب شکارچیان تصور می کنند که هر قدر دوربین قوی تر باشد ، بهتر است. حال آنکه چنین نیست ، با بالا رفتن قدرت دوربین لاجرم میدان دید کوچکتر و یافتن شکار مشکل تر می شود. بنابراین دوربین مناسب برای شکار دوربینی است با قدرت و میدان دید متوسط یعنی دوربینی با بزرگنمایی 3 تا 4 برابر و میدان دیدی بین 30 تا 35 پا ( فوت ) در 100 یاردی.
 
6– بزرگنمایی ( قدرت ) :
معمولا به آن « قوه » نیز اطلاق می شود. مثلا گفته می شود که این دوربین چهار « قوه » است و چنین نوشته می شود : 4 ، معنای آن این است که قدرت با بزگنمایی دوربین چهار برابر است. بزرگنمایی دوربین با بخش کردن قطر لنز جسمی آن بر قطر مردمک خروجش بدست می آید. واحد اندازه گیری این دو قطر میلیمتر است. مردمک خروجی چیست ؟ اگر یک دوربین را در فاصله 30 تا 35 سانتیمتری چشم نگه داریم ، تمرکز اشعه نوری در مرکز عدسی چشمی مشاهده می شود. این تمرکز اشعه ، مردمک خروجی نام دارد. در مسابقات تیراندازی با تفنگ دوربین دار ، چنانچه در کشور های غربی به ویژه ایالات متحده آمریکا متداول است ، دوربین های 10 تا 30 قوه به کار می رود تا تیرانداز بتواند هدف را هر چه بهتر و روشن تر ببیند و خطای تیر به حداقل ممکن برسد. البته استفاده از چنین دوربین های بسیار قوی تنها با استفاده از تکیه گاه مقدور است زیرا لرزش های طبیعی بدن ، حتی طپش قلب تیرانداز نشانه روی با دوربین پر قدرت را ناممکن می سازد مگر اینکه تیرانداز از تکیه گاه استفاده کند تا از انتقال این لرزش ها به تفنگ و دوربین جلوگیری گردد.
دوربین های مخصوص شکار لزومی ندارد که تا این حد پر قدرت باشند. بنابراین قدرت بزرگنمایی این دوربین ها می توان از 3 قوه شروع و به 9 قوه ختم گردد. لیکن چنانچه در پیش تر نیز گفته شد ، دوربین چهار قوه ثابت ، دوربین شکاری کاملا مناسبی است. با تفنگ 57*8 که دوربین چهار قوه ثابتی به رویش نصب شده باشد به راحتی و بدون خطا می توان از مسافت 200 تا 250 متری اردک ، کبک و کبوتر نشسته را زد و در تیراندازی به شکار بزرگ به جای تیراندازی به تنگ بغل ، گردن شکار را هدف قرار داد. این در حالی است که کالیبر 57*8 از کالیبر های نسبتا تنبل است و تیراندازی دقیق با آن مستلزم آگاهی کامل از میزان سر کردن یا افت گلوله در مسافت های مختلف و توان تخمین دقیق مسافت است. حسن دیگر دوربین چهار قوه ثابت این است که چون میزان بزرگنمایی آن ثابت و کافی است ، تیرانداز پس از مدتی تمرین می تواند به وسیله آن ، مسافت را دقیق تر از چشم غیر مسلح یا دوربین متغیر تخمین بزند. البته نصب دوربین های متغیر 7-2 تا 9-3 به روی تفنگ های دوربردی چون 264 وینچستر ماگنوم ، 270 وینچستر ، 270 ودربی ماگنوم ، 7 میلیمتر رمینگتون ماگنوم ، 7 میلیمتر و دربی ماگنوم 64*7 ، 300 ودربی ماگنوم ، 06/30 و کالیبر های همتراز آنها بی فایده نیست و امکان استفاده بیشتر از خط سیر کشیده آنها در تیراندازی به شکار از مسافت های دورتر را میسر می سازد. لیکن بهترین توصیه به شکارچیان محترمی که از دوبین های متغیر استفاده می کنند این است که دوربین خود را همیشه روی درجه 4 بگذارند و تخمین مسافت را با این درجه تمرین کنند و در برخورد با شکار نیز پس از تخمین مسافت با این درجه ، در صورتی که شکار در مسافتی دور تر از 250 متر قرار داشت و نیز امکان تیراندازی با فرصت و با استفاده از تکیه گاهی مطمئن فراهم بود ، آنگاه قوه دوربین را بالا ببرند و پس از مطمئن شدن از قطعیت اصابت تیر ، با دقت کامل تیراندازی کنند. جان کلام اینکه دوربن های با بزرگنمایی بیش از 4 قوه بهتر است تنها توسط تیراندازان بسیار ماهر ، آن هم در تیراندازی به شکار ایستاده مورد استفاده قرار گیرند. حسن مهم دوربین های متغییر این است که با تغییر دادن قدرت بزرگنمایی دوربین ، تنظیم آن بهم نخورد.
 
7 – وضوح تصویر :
به میزان روشنی و وضوح یک جسم معین که از داخل دوربین توسط تیرانداز مشاهده می شود ، اطلاق می گردد. به نظر کارشناسان و متخصصیین صنعت دوربین سازی ، کلیه عدسی ها ، حتی گرانبها ترین آنها دارای حداقل شش نقص هستند که بایستی در رفع آنها تلاش شود. حال با توجه به اینکه در هر دوربین چند عدسی بکار رفته که هر یک از آنها نقائصی دارند ، می توان به درجه مشکلات دوربین سازان در ساخت یک دوربین خوب پی برد. بنابراین ساختن یک دوربین تفنگی خوب امر تکنیکی بسیار مشکل و پر هزینه ای است و به ناچار تنها از دوربین های گرانبها یک تصویر کاملا روشن و واضح را انتظار داشت. هنگامی که از دوربین تفنگی مرغوب به جسمی می نگریم ، باید تمام جزئیات آن جسم با وضوح کامل دیده بشود و علاوه بر این هیچگونه ابهام و یا حالت مه گرفتگی یا تیرگی در کناره های عدسی چشمی وجود نداشته باشد در غیر این صورت آن دوربین را نمی توان مرغوب دانست.
 
8 – ضریب روشنی نسبی :
یکی از راههای کنترل کیفیتی است که با محاسبات ریاضی ، قابل اندازه گیری و سنجش است. برای سنجش بایستی قطر عدسی چشمی را بر بزرگنمایی دوربین بخش کنیم تا قطر مردمک خروجی آن بدست آید. حال اگر قطر مردمک خروجی را به توان 2 برسانیم ، ضریب روشنی نسبی دوربین به دست می آید. برای روشن شدن مطلب به مثال زیر توجه فرمائید :
دوربینی داریم که قطر عدسی چشمی آن 20 میلیمتر است و قدرت بزرگنمایی آن 4 قوه است. درجه روشنی آن چقدر است ؟
( درجه روشنی نسبی دوربین ) 25=5*5 ( قطر مردمک خروجی ) 5=4/20 
در آزمایشاتی که در خلال جنگ جهانی دوم ، توسط ایالات متحده آمریکا بر روی چشم انسان انجام گرفت ، مشاهده گردید که دیافراگم مردمک چشم انسان در نور شدید آفتاب تنها به میزان کمتر از 3 میلیمتر باز می شود و در نور و روشنایی ساعات اولیه صبح و ساعات آخرین بعد از ظهر فقط تا حد 5 میلیمتر فراخ می شود. گر چه دریچه مردمک چشم انسان در هوای تاریک روشن یا نور مهتاب تا 7 میلیمتر باز می شود لیکن در ساعات مناسب برای تیراندازی و شکار که همان ساعات اولیه صبح و ساعات آخرین بعد از ظهر است ، دریچه مردمک انسان چنانچه گفته شد ، تنها 5 میلیمتر باز می شود و به همین دلیل حداکثر ضریب روشنی نسبی قابل جذب برای چشم انسان نیز طبق فرمولی که در بالا بیان شد ، 25 است. بنابراین دوربین خوب دوربینی است که ضریب روشنی نسبی آن با توان نسبی جذب نور توسط چشم انسان ، تطابق و هماهنگی داشته باشد.
 
9 – قابلیت تنظیم دید ( Reticle ) :
علامت بعلاوه دوربین در واقع دستگاه نشانه روی دوربین است. تیرانداز با نگریستن به هدف از درون دوربین ، بعلاوه را روی هدف قرار می گذارد و به آن تیراندازی می کند. « رتیکل » دوربین ، از ابریشم ، تار عنکبوت ، شیشه تنیده ، پلاتین ، تنگستن ، نقره ، مس و فولاد استین لس ساخته می شود. این تارها با وجود نازکی بیش از حد ، چنان محکم در جای خود تثبیت می شوند که سنگین ترین و شدید ترین تکان ناشی از لگد تفنگ نیز نمی تواند آنها را از جایشان خارج سازد. در برخی موارد « رتیکل » دوربین روی صفحه ای شیشه ای حک می شود.
مخالفین این تکنیک به درستی اظهار می دارند که این عمل تا حدود 3 درصد از میزان انتقال نور می کاهد. ضخامت تارهای بعلاوه بسیار متغیر است ، تا حدی که بعضی از آنها بیش از حد نازک اند. عده ای بر این باورند که هر قدر ضخامت این تارها کمتر باشد امکان تیراندازی دقیق تر بیشتر است. حال آنکه چنین نیست ، نازکی بیش از حد تارها ضمن اینکه در وقت تیراندازی نقشی ندارد موجب وارد شدن فشار بیش از حد و خستگی چشم تیرانداز می شود. بعلاوه ساده و معمولی ، متداولترین نوع بعلاوه است زیرا که نوع ساده به هیچ وجه قسمتی از هدف را نمی پوشاند و تمام جزئیات هدف برای تیراندازی قابل روئیت است.
 
                                          
              
10 – تنظیم در برد و سمت : دوربین های تفنگی در سمت و برد قابل تنظیم اند. مکانیسم تنظیم بیشتر دوربین ها درونی بوده و داخل خود دوربین تعبیه شده است. لیکن در دوربین های مخصوص مسابقات تیراندازی ، این مکانیسم جزئی از بست و پایه دوربین است و به عبارت دیگر « مکانیسم خارجی » است. دوربین های تفنگی مخصوص شکار بوده که مکانیسم تنظیم شان درونی و جزئی از دوربین است ، بحدی محکم ساخته شده اند که تقریبا هیچ گاه از تنظیم خارج نمی شوند و تاب تحمل لگد تفنگ ، جیپ سواری در زمین های ناهموار و پر دست انداز ، شتر سواری ، زمین خوردن در سراشیبی ارتفاعات و امثالهم را دارند با این حال شکارچی باید در هر مسافت قبل از تیراندازی به شکار ، تفنگ خود را بیازماید تا از تنظیم بودن آن مطمئن گردد.
مکانیسم تنظیم این دوربین ها عبارت است از دو گردونه درپوش دار که در دو برجک کوچک واقع در قسمت میانی دوربین قرار دارد. گردونه ای که در بالای دوربین قرار دارد مخصوص تنظیم در برد و گردونه واقع در سمت راست دوربین مخصوص تنظیم در سمت است. گردونه تنظیم در برد دارای علامت UP ( بالا ) است. گردونه تنظیم در سمت دارای علامت های R ( راست ) و L ( چپ ) می باشد. میزان جابجایی گلوله در مسافت 100 یاردی به اندازه هر دندانه یا تقه گردونه های تنمظیم در برد یا سمت بسته به نوع دوربین 4/1 یا 2/1 دقیقه زاویه است. طبیعی است که با دوربین هایی که چرخش هر دندانه تنظیم شان برابر با 4/1 دقیقه زاویه است ، می توان تفنگ را دقیق تر تنظیم کرد. میزان جابجایی گلوله در این دوربین ها ، به ازای هر دندانه 4/1 اینچ در مسافت 100 یاردی و 2/1 اینچ در 200 یاردی است.
                                                                   
11– پارالاکس ( parallax ) :
هر آینه تفنگ را کاملا بی حرکت نگه دارید و چشم خود را در برابر مردمک خروجی دوربین ، به چپ ، راست یا بالا و پایین حرکت دهید مشاهده می کنید که ظاهرا هدف نسبت به « رتیکل » دوربین به سمت چپ ، راست یا عقب یا جلو حرکت می کند. این پدیده پارلاکس نامیده می شود. تشریح این پدیده از نظر فنی دست کمی از تشریح فرضیه نسبیت انیشتین ندارد. با این حال وجود پارالاکس در دوربین های شکاری چیزی نیست که برای اغلب شکارچیان مایه نگرانی باشد. در واقع هر دوربینی به نوعی ساخته شده است که فقط در یک مسافت معین ( معمولا مسافت صد یاردی ) فاقد پارالاکس است و در سایر مسافت ها این نقص را دارد. به زبان ساده پارالاکس عبارت از این است که شکارچی هدف را در جای واقعیش نمی بیند و هدف توسط تیرانداز کمی به چپ یا راست یا جلو یا عقب مکان و موقعیت حقیقی اش دیده می شود. لیکن این خطای باصره بحدی ناچیز است که به راحتی قابل اغماض است و تنها در تیراندازی به هدف در مسابقات تیراندازی با تفنگ دوربین دار که مستلزم تیرانداری بسیار دقیق است ، می تواند به گونه ای جدی مطرح شود.
 
انواع دوربین تفنگ
به طور کلی دوربین های تفنگی برای دو نوع کاربرد ساخته می شوند :
- دوربین های مختص تفنگ های خفیف کالیبر 22/0 اینچ و کالیبر 22/0 اینچ ماگنوم
- دوربین های ویژه تفنگ های گلوله زنی شکاری کالیبر 56/5 میلیمتر به بالا
دوربین های مختص تفنگ های خفیف معمولا 2/1 قوه بوده و فاصله چشمی آنها ( فاصله چشم تیرانداز از عدسی چشمی ) بسیار کم است. این فاصله چشمی به حدی کم است که اگر چنین دوربینی به روی تفنگ های گلوله زنی نصب شود ، عقب نشینی تفنگ بی شک دوربین را به چشم تیرانداز می کوبد. اشکال دیگری که نصب این گونه دوربین ها روی تفنگ های گلوله زنی دارد این است که این دوربین ها تحمل لگد سنگین تفنگهای گلوله زنی را ندارند و پس از تیراندازی یک یا چند تیر ، از تنظیم خارج می شوند. فرق دیگر این دوربین ها این است که قطر استوانه دوربین 4/3 اینچ است. حال آنکه قطر استوانه دوربین های شکاری یا مسابقاتی معمولا 1 اینچ یا 26 میلیمتر است.
دوربین باید دارای ویژگی های زیر باشد :
- فاصله چشمی کافی و میدان دید وسیع.
- تاب تحمل لگد سنگین تفنگ و سایر ضربه های شدید.
- سبکی وزن و کمی حجم و امکان نصب در ارتفاعی بسیار کم از سطح لوله.
گردآوری همه این ویژگی ها در یک دوربین مستلزم به کارگیری تکنولوژی سطح بالایی است با این حال دوربین های جدید همه این خواص را دارا هستند. دوربین های مسابقاتی لزومی ندارد که حتما سبک وزن و کم حجم باشند لیکن در هر حال باید بهترین عدسی ها در آن بکار رفته باشد تا تیرانداز بتواند به دقتی که لازمه موفقیت در مسابقات تیراندازی است ، دست یابد.
 
پایه و بست دوربین
چنانچه پایه دوربین و یا بست و طوقه آن از نوع مرغوب نبوده و یا توسط یک تفنگ ساز ماهر روی تفنگ نصب نشده باشد ثباتی ندارد و پس از تیراندازی چند فشنگ لق می شود. در این صورت هر قدر هم که دوربین تفنگ خوب و مرغوب باشد نتیجه مطلوب بدست نخواهد آمد. در تفنگ های شکاری جدید معمولا توسط کارخانه سازنده ، شیار هایی به روی محفظه گلنگدن تعبیه می شود که در واقع کار پایه دوربین را انجام می دهد و بست دوربین روی شیارها نصب و محکم می شود. پیش بینی و تعبیه این شیار ها توسط کارخانه دو حسن عمده دارد. اول اینکه پایه دوربین به این ترتیب جزیی از خود تفنگ است و بنابراین هیچ گاه لق نمی شود. دوم اینکه نصب بست دوربین نزدیک به سطح لوله میسر می گردد. این دو حسن ضروری ترین ویژگی های پایه دوربین اند.

                                                          

ویژگی دیگر این گونه پایه ها ، سهولت و سادگی نصب دوربین بر آنهاست ، تا حدی که معمولا تیرانداز شخصا می تواند این کار را انجام دهد و نیازی به کمک تفنگ ساز یا فردی متخصص ندارد. لیکن چنانچه تفنگ فاقد این گونه شیار ها باشد و نصب پایه به روی تفنگ مطرح باشد این کار قطعا بایستی توسط یک تفنگ ساز ماهر و با تجربه صورت پذیرد و گرنه مشکلات فراوانی بروز خواهد کرد ، یا تنظیم اولیه دوربین با اشکال مواجه خواهد شد و یا مرتبا به سادگی از تنظیم خارج می شود.
پایه ها بر دو نوع اند : یک تکه و دو تکه ( پل مانند ). پایه های یک تکه معمولا به روی تفنگ های دستکش ، اهرمی یا نیمه خودکار که غالبا سطح فوقانی محفظه گلنگدن آنها پوشیده است ، نصب می شوند. در تفنگ های گلنگدنی که معمولا فشنگ گذاری و اخراج پوکه از سمت بالای جعبه خزانه صورت می پذیرد ، از پایه های دو تکه استفاده می شود. دوربینی که با استفاده از پایه و بست جدا شو ، چرخان یا کناری به روی تفنگ سوار شده باشد ، مطلوب نیست و فقط در صورت ضروری و به ناچار می تواند مورد استفاده قرار گیرد. اغلب بست های دوربین دارای چهار نیم طوقه ای که دوربین در پی آنها مهار شده و در جایش تثبیت می گردد. با شل کردن پیچ های اتصال می توان نیم طوقه های بالایی را برداشت و پس از قرار دادن دوربین به روی نیم طوقه های زیرین ، نیم طوقه های بالایی را سر جایشان گذارده و پیچهای اتصال را مجددا با آچار کاملا سفت کرد.

تفنگهای تک تیراندازی

تفنگ steyr69 ssg  به دوربین تلسکوپی kahles zf69  که تا 800 متری درجه بندی شده مجهز است.خشاب این تفنگ از نوع چرخشی ودارای ظرفیت 5 تیر است اما می توان ان را به خشاب جعبه ای 10 تیری نیز مجهز کرد.

مشخصات SSG69

کالیبر:62/7 م.م

طول کامل سلاح: 1140 م.م

طول لوله :650 م.م

وزن :6/4 کیلو گرم در حالت خالی و با دوربین

سرعت دهانه لوله:860 متر بر ثانیه

ظرفیت خشاب :5تیر چرخشی و 10تیر جعبه ای

تفنگ FN مدل 30-1۱ را می توان به تعداد زیادی لوازم اضافی مجهز کرد.تفنگ بلزیکی FN  مدل 30-11 در ابتدا برای استفاده پلیس و نیروهای شبه نظامی تولید شده بود اما هم اکنون این سلاح ها مرد استفاده نیروهای نظامی می باشد.

مشخصات تفنگ FN  مدل 30-11

کالیبر : 62/7 م.م

طول کامل سلاح : 1117 م.م

طول لوله : 502 م.م

وزن سلاح در حالت خالی : 85/4 کیلو گرم

سرعت دهانه لوله : 50 متر بر ثانیه

ظرفیت خشاب : 5 تیر از نوع جعبه ای

کمپانی MAS  تفنگ FR-F1 در سال 1964 توسط طراحی به نام JEAN FOURNIER شروع به تولید کرد. این سلاح از فشنگهای استاندارد ارتش فرانسه با نام 295/0 in  استفاده می کند.البته در کالیبر NATO 0/3  in نیز موجود میباشد.مدل fr-f2 در سال 1984 معرفی شد و فقط در مدل 62/7 م.م nato  موجود است.

مشخصات تفنگ FR-F1

کالیبر :5/7 یا 62/7 م.م

طول کامل سلاح : 1138 م.م

طول لوله : 552 م.م

 وزن در حالت خالی :25/4 کیلو گرم

سرعت دهانه لوله : 852 متر بر ثانیه

خشاب : 10 تیر از نوع جعبه ای

تفنگ Sako TRG ساخت کشور فنلاند است.رسیور ای سلاح از فولاد فشرده و محکمی ساخته شده است.لوله  سنگین ان نیز به ضامن دهانه لوله و شعله پوش مجهز است.فریم سلاح از جنس الومینیوم است.

مشخصات TRG 22

کالیبر : 62/7 م.م

طول کامل سلاح : 1150 م.م بدون جدا کننده های صفحه قنداق

طول لوله: 660 م.م

وزن : 7/4 کیلو گرم در حالت خالی و بدون جدا کننده ها

سرعت دهانه لوله : 900 متر بر ثانیه

خشاب: 10 تیر جعبه ای

تفنگ تخرب کننده تجهیزات 7/12 م.م HECATE 2

تفنگ 12/7 م.م HECATE 2  در ابتدا به عنوان سلاح تخریب تجهیزات ساخته شده بود اما بعدها به عنوان تفنگ ضد نفر از آن استفاده شد.

مشخصات HECATE 2

کالیبر : 7/12 م.م

طول کامل : 1380 م.م با قنداق باز شده 1110 م.م با قنداق جمع شده

طول لوله : 700 م.م

وزن: حدود 5/13 کیلو گرم

خشاب : 7 تیر

نوشته شده در ساعت 9:36 بعد از ظهر توسط حسین |
نمايش باکس نظرات
بستن باکس نظرات